KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/23181 E., 2025/5919 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/131 E., 2017/621 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tokat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdureye omzundan sıkarak sarıldığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın zincirleme suç hükümleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-e maddesi uygulanarak atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, kamera görüntülerinin tespit edilmediğine, mağdure ve onu desteklemeye çalışan yaşı küçük tanıkların tutarsız ifadeleri dışında delil olmadığına, cinsel bölgelere dokunma olmadığının tanık .....................nın ifadesi ile sabit olduğuna ve cinsel saik bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 103/3-e ve 43. maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğuna kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkmesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Tüm dosya kapsamından, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmasına rağmen olayın ne şekilde kabul edildiğinin gerekçe bölümünde açıklanmaması, Gaziosmanpaşa Tıp Fakültesinin 09.06.2016 tarihli raporunun tartışılmaması ve koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 103/3-e maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23181, K. 2025/5919, 30 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama