Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/23401 K.2025/4231

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca esastan reddine, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın katılan mağdureye sarıldığı,

elini tuttuğu, göğsünü sıkmaya ve dudağından öpmeye çalıştığı ancak katılan mağdurenin engel olması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdurenin rızasının bulunmaması ve on beş yaşından küçük olması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve çocuğun cinsel istismarı suçunun tamamlanmış halinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının,

Bölge Adliye Mahkemesince tevdii kararı üzerine verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceğinin anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin her iki suç yönünden davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; Katılan mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, katılan mağdureye karşı sarılma, elini tutma ve öpmeye çalışma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden