Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/23703 K.2022/4490

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurun aşamalardaki yetersiz beyanları, sanığın ifadelerinde çalıştığı lokantaya sık sık gelerek müşterileri rahatsız eden akıl hastası mağduru işyerinden kovduğu için aralarında husumet bulunduğunu belirtmesi ve dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu raporunda down sendromu rahatsızlığı bulunduğu için eyleme karşı kendini savunamayacak durumda olan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine dair görüş bildirilmemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince tanık olarak dinlenen lokanta sahibi ile personeli olan ... ve ...’ın teminiyle savunmada geçtiği şekilde olay öncesi sanıkla mağdur arasında husumet bulunup

bulunmadığı ve sanığın daha önceden mağduru iş yerinin yanında bulunan kaldığı yere götürüp götürmediği hususlarından dinlenmesinde ve Adli Tıp uzmanınca düzenlenen 04.06.2020 tarihli raporun yetersiz olması nedeniyle mağdurun dava dosyasıyla birlikte sevk edileceği istanbul adli tıp kurumu 6. ihtisas kurulundan, suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı, mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,