KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/23812 E., 2021/9495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında, mahkemece mağdure ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin yüzüne verilen kararı mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin bir haftalık kanuni süresinden sonra sundukları 18.03.2021 ve 19.03.2021 tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, cinsel ilişkiye girdiği mağdurenin gerçek yaşı hususunda hataya düştüğünün mahkemece kabul edilmesi ve tüm dosya içeriği karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2,
67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçmesinden dolayı değişen vasfa göre bu suçtan görülen kamu davasının düşmesine karar verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden müsnet suçtan beraatine hükmedilmesi, kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23812, K. 2021/9495, 1 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama