Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24352 K.2022/550

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 28.10.1993 doğumlu mağdurenin gerek bozma öncesi verdiği 07.03.2013 havale tarihli dilekçe gerekse bozma sonrası alınan 13.01.2021 günlü duruşma ifadesinde şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ile müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükmün gerekçe kısmında sanığın eylemlerinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu belirtilmesine rağmen kısa karar ile gerekçeli hükümde lehe değişiklik bulunmadığından bahisle 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinin uygulanması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,