Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24448 K.2023/3453

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/448 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yargılamaya konu olayla ilgisinin olmadığına, telefonu kaybettiğine, hattının kontörlü olduğuna, bu nedenle kayıp eşya müracaatında bulunmadığına, mağdureyi tanımadığına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "İddia, sanık savunması, sanığın soruşturma aşamasında alınan 13/05/2015 tarihli ifadesi, müştekinin ve katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanları, mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; cinsel taciz suçu TCK 105. maddesinde düzenlenmiştir. Bu suçun maddi unsuru, bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz etmektir.

Madde gerekçesinde cinsel taciz, cinsel yönden, ahlak temizliğine aykırı olarak mağdurun rahatsız edilmesi olarak tanımlanmıştır. Bu suçun manevi unsurunun oluşabilmesi için failin 'cinsel amaçlı' olarak yani cinsel arzularını tatmin gayesiyle hareket etmesi gerekmektedir.

Bu yasal düzenleme doğrultusunda sanığın eylemi değerlendirildiğinde; sanığın 22/11/2014-23/11/2014 tarihlerinde, kendisi tarafından kullanılan 0 507 ... ** ** numaralı telefon hattından, katılan tarafından kullanılan 0 542 749 ** ** numaralı telefon hattına dava konusu sözleri içeren 4 adet cep telefonu mesajını gönderdiği, dava konusu mesajların TCK 105 maddesi kapsamında cinsel taciz unsuru taşıdığının sabit olduğu, mesaj içeriklerinin cinsel yönden katılanı rahatsız edici davranış özelliği taşıdığının tartışmasız olduğu, sanığın bu mesajları cinsel amaçlı olarak, cinsel arzularının tatmin gayesiyle katılana gönderdiği,

bu suretle sanığın üzerine atılı zincirleme cinsel taciz suçunu işlediği, bu hususların katılanın ve müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanları ve mesaj tespit tutanağıyla sabit olduğu anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan cinsel taciz suçundan cezalandırılması yoluna gidilmiştir. " şeklindeki kabul ve gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/448 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,