Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24628 K.2025/4716

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, katılan mağdurenin yüzünden öpmek, cinsel organını okşamak ve tutmak, göğsünü okşamak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemi nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın istikrarlı ve tutarlı beyanlarına itibar edilmeyerek hakkında artırım maddeleri uygularak mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Katılan mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın katılan mağdureye karşı cinsel içerikli sözler söylemek, yüzünden öpmek, cinsel organını okşamak ve göğsünü okşamak şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı ancak sanığın eylemleri sırasında katılan mağdurenin ellerini ve kolunu canını acıtacak şekilde tutması,

katılan mağdurenin annesinin kendisini çağırdığını söylemesine rağmen katılan mağdureyi bırakmaması nedeniyle eylemini zor kullanılarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesini oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak ve sanık hakkında belirlenen temel cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca arttırılması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR