Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/24655 K.2024/8112

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kayden 14.02.2002 doğumlu olup gerekçeli karar ihtiva eden ihtaratlı davetiye tebliğ edildiğinde on sekiz yaşından büyük olan mağdurenin kendisine atanan vekilinin temyizine muvafakat etmediğini bildirmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle baroca tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 1. cümle ve 53/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle olayın sübut bulduğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle atılı suçtan kurulan beraat hükmünün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 14.02.2002 doğumlu olup gerekçeli karar ihtiva eden ihtaratlı davetiye tebliğ edildiğinde reşit olan mağdurenin kendisine atanan vekilinin temyizine muvafakat etmediğini bildirmesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle baroca tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelemesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesine Gelince

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,