KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/25029 E., 2022/2219 K.·İncelenen Kararın; Suça Sürüklenen
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Çocuklar
- ..., ..., ...
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Suça sürüklenen çocuklardan ... ve ...’ın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi ile ...’nın atılı suçtan beraatine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2019 gün ve 2018/436 Esas, 2019/294 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kurulan hükmün incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar haklarında atılı suçtan gerçekleştirilen yargılama neticesinde eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesine dair ilk derece mahkemesince verilen kararla ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm 5271 sayılı CMK'nın 286/2-h. maddesi gereğince kesin olup temyiz edilemediğinden, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin söz konusu karara yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/25029, K. 2022/2219, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama