Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/25513 K.2025/6119

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Rize Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın cinsel saik ile hareket etmediğine, atılı suçun işlendiğine dair dosyada katılan mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, katılan mağdurenin annesi ile sanığın ailesi arasında husumet olduğuna, katılan mağdurenin benzer iddialarda bulunduğu başka bir soruşturma neticesinde ... Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğine, katılan mağdurenin psikolojik rahatsızlıkları bulunması sebebiyle beyanlarına itibar edilemeyeceğine, sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, birinci olaya ilişkin katılan mağdurenin beyanlarına üstünlük tanınarak sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, tüm dosya kapsamına göre katılan mağdurenin aşamalarda samimi ifadelerde bulunduğuna ve sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

D. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdurenin beyanlarının bölünmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, tüm dosya kapsamına göre sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. cümle, 103/3-d, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık anlatımları, olayın gerçekleştiği yer ve zaman dilimi ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde sanığın, denizde bulundukları esnada arkasında bulunan mağdurenin ön özel bölgesine dokunma şeklinde sübuta eren eylemini suç işleme kastıyla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan belirtilen gerekçeyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuk aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR