Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/25608 K.2022/5576

İlk derece mahkemesince verilen kararla birlikte dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak evrak tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan dolayı mahkemenin 25.12.2014 gün ve 2014/154 Esas, 2014/163 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 105/1. maddesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 50/1-f. maddesine göre 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine dair kurulan hükmün usulüne uygun tebligat sonrası temyiz edilmeksizin kesinleşmesi ve sonradan sanığın yaptığı temyiz başvurusunun ise 31.03.2016 günlü ek kararla doğru şekilde reddedilmesinden sonra hükümlünün infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı vaki ihbara istinaden

anılan hükmü kuran mahkemece mevcut tedbirin devamına dair verilen 09.06.2016 gün ve 2016/204 Esas, 2016/447 sayılı Karar sonrası devam eden infaz sürecinde tekrar yükümlülüğüne uymadığından bahisle ihbarda bulunulması üzerine mahkemece bu hususta değerlendirme yapılarak yeni bir karar verilmesi gerekirken 08.05.2018 gün ve 2017/21 Esas,

2018/363 Karar sayılı ilamla ilk gerekçeli karar tebliğine dair tebligatın usulsüz olma ihtimalinin bulunduğundan bahisle dosya temyiz incelemesi yapılması için Dairemize gönderilmiş ise de evrak içeriği ile sanığın aşamalarda alınan beyanlarına göre 25.12.2014 tarihli gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olup, buna istinaden yapılan kesinleştirme işlemi ile ek kararın da dosya kapsamına uygun bulunduğu ve mevcut haliyle denetim yükümlülüğünü ihlal eden sanık hakkında TCK'nın 50/6. maddesine istinaden mahkemece güvenlik tedbirinin değiştirilmesi yönünde karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından,