Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/2631 K.2023/3830

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/96 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir. 2. Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan kasten yaralama suçu yönünden onama, diğer hükümler açısında bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de mağdurenin dinledikten sonra karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 15.00-15.30 sıralarında şikayetçinin evinin merdivenlerini sildiği esnada, küçük kızı mağdurenin sokak içerisinde oynadığı, şikayetçinin bir ara kızının olmadığı fark ettiği, kızının nereye gittiğini araştırmak için etrafa baktığı sırada mağdurenin aynı adreste No.21 sayılı binadan bağırarak dışarı çıktığı ve ağzından kan geldiği, şikayetçinin kızı ile ilgilendiği sırada mağdurenin "adam arkadan kaçıyor"demesi üzerine şikayetçinin baktığında binanın arkasından aşağı doğru kaçan erkek bir şahsı arkadan gördüğü,

olay tarihinde mağdure ile görüşme sonucunda düzenlenen Psikolog raporunda mağdurenin sokakta oynadığı sırada bir erkek şahsın kendisine seslendiğini ve "ben doktorum gel kan alacağım" dediği, kilitli olmayan bir kapıdan geçtikleri, doktor olarak adlandırdığı şahsın taytını indirdiği, bu sırada ellerinin yere dayalı öne doğru eğik pozisyonda olduğunu, odada pozisyonu da taklit ederek gösterdiği, ancak herhangi bir temastan söz edilmediği, annesine seslenmek istediğinde kişinin "sus" diye vurduğu ve ağzından kan aktığı olayda suç tarihinde kaçan şahsın tespit edilememesi,

sanığın başka bir olay sırasında benzer bir suçtan yaklaşık 6 ay sonra yakalanmasına müteakip şüphe üzerine katılan çocuğa teşhis yaptırılmış olması, teşhisin hem fotoğraf üzerinden hem de olaydan yaklaşık olarak 6 ay sonra yapılmış olması, yaplan fotoğraftan teşhis işleminin sağlıklı yapılmamış olması, adli tıp raporunda katılan-çocukta cinsel istismara ait bulgu izlenmediğinin belirtilmiş olması sanığın suçu işlemediğine yönelik samimi ve inandırıcı savunması birlikte dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

yine sanığın sonraki tüm aşamalarda kabul etmese de yakalanmasına müteakip Nöbetçi Sorgu Hakimliğinde verdiği ifadesinde her ne kadar "- .....olayın tamamen yanlış anlaşılmadan ibaret olduğunu, olay yerinin eski mahallesi olduğunu, kızı uzaktan gördüğü,

kiralık ev sormak için çocuklara yanaştığı, yanlış anladıkları ve çocuğun annesinin kendisine küfür ederek "orospu çocuğu buraya gel" dediğini, kendisini de korkarak kaçtığını...." savunmuş ve bu yüzden suç tarihinde olay yerinde olduğunu ikrar ederek aleyhinde ufakta olsa bir şüphe doğurmuşsa da bu şüphenin tek başına sanığın müsnet suçları işlediğini yine de ispatlamayacağı, kaldı ki sanığın bilahare bu yöndeki ifadelerini açıkça kabul etmediği, sanığın bilahare verdiği savunmalara Mahkemesince itibar edildiği bu sebeplerle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/96 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.