Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/26652 K.2026/893

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdureyi evine götürerek kucağına oturtma, katılan mağdurenin yanaklarından ve dudağının kenarlarından öpme şeklindeki gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan mağdure beyanlarının aşamalarda tutarlı olduğuna, çelişki içermediğine, katılan mağdure hakkında tanzim edilen raporda da beyanlarına itibar edilebileceğinin değerlendirildiğine, dosyaya sunulan sosyal medya paylaşımlarının katılan mağdureye ait olup olmadığının araştırılmadan hükme esas alındığına, bu delillerin ele geçiriliş şekli nedeniyle hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçlardan üst hadden cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın atılı suçları işlediğine, cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, her ne kadar aynı Kanun'un 236/2. maddesinde "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir.

Maddî gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller saklıdır." ifadesine yer verilmiş olup; bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili beyanlarının alınması,

bunun mümkün olmaması halinde ise çocuk izlem merkezinde (ÇİM) ve ilk derece mahkemesinde verdiği görüntülü ifadelere ait CD’lerin dosya arasına alınması ve duruşmada taraflarla birlikte izlenip diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmada dinlenmeyen mağdurenin, ÇİM'de ve İlk Derece Mahkemesinde alınan görüntülü ifadelerine ait CD’ler de izlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Katılan mağdureye ait olduğu iddia edilerek dosyaya sunulan Facebook isimli sosyal medya paylaşımlarının hükme esas alındığı anlaşılmakla söz konusu delillerin 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a, 217/2 ve 230/1-b maddeleri karşısındaki durumunun gerekçeli karar yerinde tartışılmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,