Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/26793 K.2025/6033

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın katılan mağdurenin alt kısmını soydarak onu dudaklarından ve vajina bölgesinden öpme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, katılan ...'nin mağdureyi boşanma aşamasında olduğu babası ile görüştürmemek için sanığa suç isnadında bulunduğuna, katılan mağdurenin yönlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle, sanığın eyleminin kısa süreli ve ani hareketli gerçekleşme ihtimali bulunduğundan sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanık Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanlar ... ve ... arasında devam eden boşanma davasında katılan mağdurenin velayetine dair çekişme, katılan mağdurenin ayrıntılı ifadesinin alınamamış olması, tanık olarak dinlenen pedagog ...'ün beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek istinaf başvurusunun reddi yerine kabulüne karar verilip yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, şikayetçi Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,