Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/26997 K.2022/62

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler ..., ... ile ...'ye yönelik) suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçlardan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2016 gün ve 2016/282 Esas, 2016/413 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler açısından ... ile ... yönünden esastan reddine,

... açısından ise kabulüyle hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararlar bakımından istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.09.2018 gün ve 2018/1747 Esas, 2018/1667 sayılı Kararının sanık müdafisi ile katılan ...

Hizmetler Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.09.2019 gün ve 2019/1812 Esas, 2019/10718 sayılı sanık müdafisinin temyiz isteminin reddiyle, katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede hükümlerin onanmasına dair karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2020 günlü, KD-2020/33414 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.11.2020 gün ve 2020/3262 Esas, 2020/4840 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle,

bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2021 gün ve 2020/14-457 Esas, 2021/301 Karar sayılı ilamıyla sanık müdafisinin yüzüne karşı 26.09.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından,

sanık müdafisinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 17.10.2018 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 30.10.2018 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek bu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılması gerekmekte olduğundan bahisle itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile Daire kararının kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte gönderilen dosyada 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, araştırma ve yakalama tutanağı içeriği, mağdurelerin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, suç tarihinde mağdurelerden on beş yaşından büyük ... ve on dört yaşı içerisindeki ... ile ...’yı tehdit ve hileyle araca bindirdiği ve ...’ye karşı fiziksel temas içeren eylemde bulunduğu hususlarında kesin ve inandırcı delil bulunmadığı gözetilerek ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve ... ile ...’e yönelik değişik zamanlarda cinsel amaçla alıkoyarak bacaklarına dokunma, sarılarak öpmeye çalışma, kucaklarına yatmayı isteme,

yanaklarından sıkma, eliyle kalçalarına vurma şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.2, 43/1 (mağdure sayısınca) ve 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/2, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.09.2018 gün ve 2018/1747 Esas,