Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27170 K.2025/1337

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlara yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mağdur sayısınca mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun mağdur sayısınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suçun işleniş biçimi, katılan mağdurların yaşlarının küçüklüğü gibi nedenlerle suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, suçun işlendiğine dair dosyada delil olmadığına, raporların bir kısmının suça sürüklenen çocuk lehine bir kısmının da aleyhine olduğuna, raporlar arasında tutarsızlıklar bulunduğuna, bu yönüyle küçük yaştaki suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması halinde mağdur olacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... ile birbirlerini takiben çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri, eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3. maddesi uyarınca cezalarında artırım yapıldığı halde, Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gerçekleşen eylemlerinin değişik zamanlarda gerçekleşmediği de kabul edilerek, ...'in eylemine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde aynı Kanun'un 43/1. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sonuç ceza miktarlarına etkili olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdurlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,