Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27330 K.2025/4260

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itiraz üzerine kesinleştiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi çocuğun cinsel istismarı suçuyla sınırlı yapılmadığına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdurlara karşı ayrı ayrı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, çelişkili mağdur ve tanık beyanlarının gerekçelendirilmeksizin hükme esas alındığına, cezada artırım hükümlerinin hatalı olarak uygulandığına, suça sürüklenen çocuk lehine olan delil ve raporların Mahkemece değerlendirimediğine, suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin usuli hatalar sebebiyle görünmediğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğa üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın ceza verilmesine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurlara karşı eylemlerini tehditle ne şekilde gerçekleştirdiğine dair Mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. Maddesinin uygulanması karşısında, istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR