Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27438 K.2022/1645

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı TCK'nın 102/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu,

Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli bozma ilamıyla mahkumiyet hükmünün ortadan kalktığı ve zamanaşımını kesen bir neden olarak sanık aleyhine yorumlanamayacağı nazara alınarak zamanaşımını kesen son işlem olan 13.04.2012 tarihli sorgu ile karar tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,