Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27545 K.2025/4583

Anayasası'nın 40/2. maddesinde yer alan "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde yer alan "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair karar tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içerir dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle. gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara

21. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, cinsel taciz suçundan verilen hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine, tehdit suçundan verilen hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı ile sanık müdafiinin, tehdit suçundan verilen karara dair temyiz başvurusu hakkında, “kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin olması” gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın cinsel taciz suçunu işlemediğine, suç kastı olmadığına, usul ve kanuna aykırı karar ve ek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara İlişken Temyiz Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin kararlarında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN VE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara