Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27561 K.2025/5753

Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Düzce

5. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, tanıkların katılanın yönlendirmesi altında ifade verdiğine, savunma tanıklarının ifadelerine göre katılanın hiç bir zaman sanığın odasında çalışmadığına, sanığın katıldığı kongrede katılanın diğer müdürlerinin katılandan övgüyle bahsetmesi üzerine katılanla arasında mesajlaşma olduğuna, mesaj içeriğinde cinsel tacize yönelik hiç bir ifade olmadığına, bu mesajlaşmaların intikalden 10 ay önce gerçekleştiğine, HTS kayıtlarına göre katılanın da sanığı çok defa aradığının sabit olduğuna,

yine şikayet tarihi öncesinde katılanın gezmek amaçlı İzmit’e gitmek istediğinde sanığı arayarak onun arabasıyla yolculuk yaptığına, katılanın cinsel tacizde bulunduğunu iddia ettiği sanıktan iki kere borç para istediğinin dosyaya sundukları mesaj ve dekontlarla sabit olduğuna, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun karşıdaki kişinin rızası olduğu durumda fiilin hukuka uygun hale gelip suç oluşturmayacağına, katılanın sanığın kendisine 19-20 Kasım tarihinde odasına onun yerine başka birisinin geleceğini söylemesi üzerine iddialarda bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay tarihlerinde sanığın katılan mağdureyi telefondan sürekli araması, katılan mağdurenin çalıştığı odaya gelerek uzun süre oturması, katılan mağdureye onu kıskandığını,

çok değerli biri olduğunu söylemesi şeklindeki söz ve davranışlarından cinsel kastın anlaşılamadığı ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan şikayet süresi de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR