Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27650 K.2024/6765

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Antalya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2012/525 Esas, 2015/166 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/3, 103/6, 43/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b-f, 109/5, 43/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün ertelenmesine, karar verilmiştir. 2. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2012/525 Esas, 2015/166 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/117 Esas, 2019/11030 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 109/2,

109/3-f. maddeleri ile belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 109/5. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapıldığında 6 yıl yerine 5 yıl hapis cezası tayin edilip sonraki indiriminde bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksik ceza tayini, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın, sanık ...'un eylemine de 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi anlamında iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında sanık ...'un, katılan mağdureyi tehdit etmek suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlemesinden dolayı hakkında tatbik edilen 5237 sayılı Kanun'un 103/4 ve 109/2. maddelerinin koşulları oluştuğu halde suça sürüklenen çocuk ... hakkında da uygulanmaması neticesinde cezaların eksik tayini, nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/312 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/3, 103/4, 43/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 43/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerin Temyiz İsteği Özetle, olayın sübut bulmadığına, soyut iddia dışında delil bulunmadığına, katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanları olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına ve hükmün hukuka aykırı olması nedeni sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, suça sürüklenen çocuğun sadece katılan mağdure ile seviştim şeklinde savunmada bulunduğuna, organ sokmak şeklinde bir eylemi olmadığına, bunun aksinin raporlarla desteklenmediğine, tanık anlatımlarının suça sürüklenen çocuk lehine olduğuna, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurenin hürriyetini kısıtlamadığına buna ilişkin bir eylemi olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğuna ve hükümlerin suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sübut bulduğuna, mahkumiyet kararlarının yerinde olduğuna ancak verilen cezaların yetersiz ve hakkaniyete aykırı olduğuna, temel cezaların üst sınırdan verilmesi gerektiğine Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve hükümlerin sanık ile suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. D.

Katılan ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, cezaların alt sınırdan verilmesi ile takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve hükümlerin sanık ile suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfıyla yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında,

aynı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, Kabule göre de, Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunun 27.12.2013 tarih ve 5903 sayılı rapor ile katılan mağdure ...’ın Mayıs 2012 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu, sanıklar ... ve ...'ın gerçekleştirdiği eylemlere bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğunun, nitelikli cinsel eylemde bulunan diğer sanıkların eylemlerinin ruh sağlığındaki bozulmayı arttırdığının belirlenmiş olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin değerlendirme yapılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/3,103/4,

43/1 maddeleri gereğince 22 yıl 6 ay hapis cezası belirlenerek, aynı Kanun'un 31/3-son. maddesi uyarınca 12 yıl olarak belirlenmesinin ardından bu ceza üzerinden 62/1. maddesi ile indirim yapılarak 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 20 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3 maddesi uygulanıp belirlenen 13 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. C.

Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2 maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 109/3 maddesi gereğince 1 kat ve 109/5 maddesi gereğince yarı oranında aynı Kanun'un 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım ile aynı Kanun'un 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması neticesinde 5 yıl 15 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken 6 yıl 3 ay hapis cezası belirlenerek,

aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi gerekirken 4 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kurulan Hükmün İncelemesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.