Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27671 K.2025/3504

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve mahallinde yapılan itirazın Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli ve 2019/5 Değişik İş sayılı kararıyla değerlendirildiği nazara alındığında incelemenin Bölge Adliye Mahkemesinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna münhasıran yapılması gerektiği belirlenmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Söke Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mağdurenin rızasının bulunduğuna, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine, mağdurenin ailesinin baskısı ile olaydan 3 ay sonra şikayetçi olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim yapılmaksızın ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle suça sürüklenen çocuk hakkında tüm suçlardan alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin tehdit ile suça sürüklenen çocuğun cinsel organını ağzına aldığına, suça sürüklenen çocuk lehine takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sırasında suça sürüklenen çocuğun olay öncesinde mağdurenin on altı yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, tanık Melisa'nın anlatımları, mesaj içerikleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında,

söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Söke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi