Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/27970 K.2025/5311

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın farklı zamanlarda olacak şekilde katılan mağdureye arkadan sarılıp göğüslerini sıktığı, katılan mağdureyi sıkıştırarak yanak ve boyundan öpüp dudaklarından öpmeye çalıştığı, kıyafet üzerinden popo ve göğüs kısımlarına dokunduğunun kabulü ile değişen suç vasfına göre sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında eksik inceleme ile kurulan hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, olayın intikal süresi, katılan mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları ile iddia konusu eylemlerin zaman ve yer bağlamında işlenme ihtimallerinin bulunmadığı gözetildiğinde atılı suçun işlendiği sabit olmamasına karşın mahkumiyet hükmü kurulmasının, sanık hakkında fazla ceza tayini ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarında intikalden önceki süreçte yargılama konusu eylemlerle ilgili teyzesi, arkadaşı, rehber öğretmeni ve ... isimli şahsa anlatımlarda bulunduğunu ifade etmesi karşısında bahsi geçen kişilerin kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatı ile bilgi ve görgülerine başvurulmasından sonra eylemlerin sübut bulup bulmadığı hususunun hiçbir tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de.

1.Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, İlk Derece Mahkemesinin kabulü, savunma ve tüm dosya kapsamı ile sanığın son olayda katılan mağdureyi sıkıştırarak boynundan öpmesi üzerine kendisinden kaçarak merdivenden çıkmakta olan katılan mağdureyi kalça ve bacak kısımlarından tutarak indirip vücudunu katılan mağdurenin vücuduna temas ettirerek yanak ve boyundan öpüp dudaklarından öpmeye çalışması,

kıyafet üzerinden popo ve göğüs kısımlarına dokunup üst kıyafetini çıkarmaya çalışması şeklindeki eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı ve mevcut haliyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında teselsül eden eylemler içerisinde ceza miktarı itibarıyla daha ağır olan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümlesi uyarınca belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması bakımından;

failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim nedenlerinin varlığı tartışılıp karar yerinde gösterilmeden, sanık hakkında kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımayan "...takdiri indirim nedeni bulunmadığından...." şeklindeki yetersiz gerekçe ile anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi, 3 Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alınması,

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmesi, Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olması,

bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi, Karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin kararının sanığın sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi