Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/28673 K.2026/912

Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy

10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçtan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı, sanık ...'ın ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması istemine ilişkindir. B. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin beyanına dayanılarak hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafinin Temyiz İstemi Özetle, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, raporun dikkate alınmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.04.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Katılan Mağdurenin beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan mağdurenin 22.05.2015 tarihli anal muayene raporunda patolojik bulguya rastlanmadığının belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut hali ile eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen ölüm nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Daire çoğunluğunca sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf kararının bozulmasına karar verilmiş ise de.

Katılan mağdurenin sanık ... ile tanışıp arkadaş olduğu, farklı yerlerde buluşup dudak dudağa öpüştükleri, katılan mağdurenin Şubat 2015 tarihinde sanık ...'la anal yoldan rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği, katılan mağdurenin soruşturma aşamasında alınan samimi ve tutarlı beyanları ile sanık ...'ın aşamalarda "mağdure sahilde bir kez dudağımdan öptü, bir kez evlerine gittim" şeklindeki kısmi kabule dayalı savunmaları, katılan mağdure ile sanık ... arasındaki ''...: Çok fena azdım he sisjs, ...: :d (gülücük anlamına geldiği mağdure tarafından bildirildi), ...: Nerelerden yapiyoruz bulusunca,

...: Arkadan dedik ya...'' şeklindeki cinsel içerikli mesajlar, katılan mağdure ile sanık ... arasında iftira atılmasını gerektirecek derecede dosyaya yansımış ve tespit edilmiş bir husumetin bulunmaması, anal yoldan fiili livata bulgularının çok kısa sürede kaybolabileceği tıbbi gerçeği, katılan mağdurenin yaşı ve gelişim düzeyi de gözönüne alındığında bu tür cinsel içerikli olayları tamamen kurgulamasının ve olmayan bir şeyi olmuş gibi anlatmasının yaşam deneylerine uygun olmaması hususu birlikte nazara alındığında,

sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olup hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.