Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3329 K.2023/4460

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/193 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdure ...'in okuluna otobüs ile gidip geldiği, otobüste genelde ayakta yolculuk ettiği, bir kaç kez otobüste ayakta beklediği sırada sanık ...'nin de arkasında ayakta durduğu ve mağdurenin arkasına geçerek elleriyle kalçasına dokunduğu, vücudunun ön kısmını mağdurenin arka kısmına sürttüğü, bu hareketlerini mağdurenin ineceği durağa kadar devam ettirdiği, mağdure otobüsten indiğinde okuluna kadar mağdureyi peşinden takip etiği, mağdurenin yaşının küçüklüğü ve korkması nedeniyle otobüs içindeki kişilere ve ailesinden herhangi bir kişiye durumu söyleyemediği,

03.04.2012 tarihinde yine sanık ...'nin otobüs içinde mağdurenin kalçalarını elleyip vücudunu mağdurenin vücuduna sürttüğü, mağdurenin bunun üzerine olayı dayısı olan ...'e anlatmaya karar verdiği, okul dönüşü durumu dayısına anlattığı, mağdurenin dayısı ...'in bunun üzerine mağdureye birbirlerini tanımıyormuş gibi otobüse binip cinsel tacizde bulunan sanığı yakalamayı önerdiği, ikisinin birlikte 04.04.2012 tarihinde otobüse bindikleri ancak sanık ...'nin o gün otobüse binmediği,

05.04.2012 tarihinde mağdure ve ...'in tekrar otobüse bindikleri, birbirlerini tanımıyor gibi davrandıkları, mağdurenin ayakta bulunduğu sırada sanık ...'nin mağdurenin arkasına geçerek elleriyle kalçasına dokunmaya başladığı ve yine vücudunu sürttüğü, mağdurenin durumu dayısı ...'e işaret ettiği, okul durağında otobüsten indiği, sanık ...'nin de mağdureyi takip ederek otobüsten indiği, bunun üzerine durumu gören ve mağdurenin beyanlarının tamamen doğru olduğunu anlayan ...'in mağdurenin okuluna girmesinden sonra sanık ...'yi takip ederek durdurduğu, kolundan yakalayarak yeğenini rahatsız ettiğini kendi gözleri ile gördüğünü söylediği,

bunun üzerine İlhami'nin, ...'e saldırarak vurmak istediği, ...'in de yumrukla cevap verdiği, birlikte yere düştükleri, çevreden gelenler tarafından ayrıldıkları, İlhami'nin alınan doktor raporunda basit tıbbi tedavi ile giderilebilir nitelikte yaralandığının belirlendiği, ...'in ise yaralanmadığı belirlenmiştir.

Adlî Tıp Kurumunun 6. İhtisas Dairesinin 28.03.2014 tarih ve 1457 sayılı raporunda; mağdurenin söz konusu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak derece ve mahiyette olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin beyanları, mağdurenin dayısı ...'in anlatımları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/193 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,