Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3415 K.2024/3297

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2014/644 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararı ile; olay günü katılan sanık ...'in arkadaşları ile birlikte Urla ilçesinde bulunan polis kampına giderek denize girdikleri, katılan sanık ...'ın da eşi ... ve kızı .......leri, katılan sanık ...'ın eşi ile yanyana koltukta oturduğu, ...ın ise sağ taraftaki tekli koltukta oturduğu, katılan sanık ...'in kız arkadaşlarının minibüsün ön koltuğunda, erkek arkadaşı ...in minibüsün konsolu üzerinde oturduğu,

katılan sanık ...'in ise ayakta yolculuk yaptığı, minibüse yolda binen yolcular nedeniyle içinin kalabalıklaştığı, katılan sanık ...'in, ...ın yolculuk yaptığı koltuğa tutunarak ayakta yolculuk yaptığı, bu arada arkadaşı ... ile sohbet ettiği, yolculuk esnasında ...ın katılan sanık ...'in kendisini rahatsız ettiğini, taciz ettiğini ailesine söylemesi üzerine katılan sanık ...'ın ayakta yolculuk yapmakta olan katılan sanık ...'e aniden saldırarak yüzüne birkaç kez yumrukla vurarak darp ettiği, şeklinde kabul edilen olayda;

katılan sanık ...'ın yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e uyarınca beraatine, yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in hakkında iddia edilen yaralama, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarının sübuta erdiğine ilişkindir.

B. Katılan Sanık ... Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in hakkında iddia edilen yaralama, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarının sübuta erdiğine, katılan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre katılan sanıklar Ercan ve Mert'in işlediği yaralama suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin 22.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı ve katılan sanık ...'in savunmasının alındığı aynı tarih olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanıkların anlatımları, katılanların ifadeleri, savunmalar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, katılan sanık ...'in minibüste mağdurenin oturduğu koltuğun arkasında ayakta yolculuk yaptığı sırada mağdurenin oturduğu koltuğun iç kısmına doğru elini uzattığı ve mağdurenin beline dokunduğu, mağdurenin rahatsızlığını birkaç defa sanığa söylediği, ailesinin yanında olduğunu belli etmek için kendilerinden su istediği ancak sanığın eylemine devam ettiği anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle sanığın mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesi yerinde olmadığından hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR