Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3451 K.2023/5725

Mağdur ... vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on beş yaşında olan mağdurun duruşma ifadesinde şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2014 tarihli ve 2012/406 Esas, 2014/476 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurların beyanlarına göre suça sürüklenen çocukların (SSÇ’lerin) beraat ettirilmesinin yasal olmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında SSÇ’lerin suçu işlediklerinin açık olduğunu, ...’in şikâyetçi olmasa da olayı anlattığını, fiili livata bulgusu olmasa da, bu tür suçlarda bulgu olamayabileceğini, beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığı ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "Her ne kadar SSÇ ...'nin yurt binasının yatakhanesinde bulundukları sırada 14 yaşında olan ...'nın rızasını alarak anüsüne cinsel organını sokmak suçunu işlediği, yine her ne kadar SSÇ ...'nın birlikte kaldıkları yurt binasının yatakhanesinde mağdur ...'a rızası ve mağdur ... ...'ı rızaları ile anüsüne cinsel organını sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediklerinden bahisle mahkememize kamu davası açılmış ise de sanıkların yurttan sık sık kaçtıkları yakalandıklarında yurttan kendilerini atsınlar diye bu şekilde beyanda bulundukları nitekim daha sonraki aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri mağdurlarda yine sanıkların beyanları doğrultusunda önce eylemlerin kendilerine yapıldığını daha sonra yapılmadığını söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır.

"Adli Tıp raporunda da fiili livata bulgusuna rastlanılmamış olup tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde SSÇ ... hakkında mağdur SSÇ ...'ya karşı, mağdur SSÇ ... hakkında mağdurlar ... ve ... ...'a karşı nitelikli cinsel istismar suçundan kamu davası açılmış ise de SSÇ'ların üzerilerine atılı suçu işledikleri hususunda polis merkezinde alınan beyanları dışında savunmlarının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. " şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşında olan mağdurun duruşma ifadesinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,15.12.2014 tarihli ve 2012/406 Esas, 2014/476 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdur ...'e yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince oybirliği ile REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,15.12.2014 tarihli ve 2012/406 Esas, 2014/476 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,