Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3697 K.2022/7308

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Tüm dosya kapsamına göre çocuğun cinsel istismarı suçu bakımından sanığın kabul edilen eylemlerinin kısa süreli ve ani gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılmış ise de mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmemesinden dolayı kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Okulda hizmetli olarak çalışan sanık ile aynı okulda öğrenci olan mağdureler arasında 5237 sayılı TCK'nın 103/3 ve 105/2 maddelerinde sayılan nitelikli hali gerektirecek herhangi bir ilişkinin bulunmamasına karşın anılan maddelerin sanık hakkında tatbiki ile fazla cezalara hükmedilmesi,

Sanığın mağdurelere öpmek istediğini söylemek suretiyle gerçekleşen eyleminde cinsel taciz suçunun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde mağdure sayısınca cinsel taciz suçundan hükümler kurulması,