Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/3899 K.2023/4201

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurelere yönelik ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurelere yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Özetle; mağdurelerin kolluk tarafından alınan beyanlarının usule uygun olmadığına, yönlendirildiklerine, tanıkların ve şikayetçilerinin mağdureleri doğrulamadığına, mağdurelerin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna tüm bu sebeplerle sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mağdurelerin evlerinin bulunduğu yere yakın bir yerdeki inşaatta çalıştığı, olay günü sokakta oynayan mağdureleri gördüğü ve kendilerine 1 TL para vererek bakkaldan kendisi için su almalarını istediği, çocuklar suyu getirdikten sonra kendisinin de aynı yaşlarda kardeşinin olduğunu söyleyip mağdureleri onunla tanıştırmayı önerdiği, mağdurelerin buna inandığı, önce mağdure ...'un sanıkla binanın içine girdiği, sanığın mağdureyi diğer mağdurenin yanından uzaklaştırıp binaya girmesini sağladıktan sonra kucakladığı, poposunu sıktığı, bu eylemini gerçekleştirirken kilosunu sorup bunu kontrol ediyormuş gibi kucağına aldığı,

binada oturan kimse olmadığını gören ve sanığın bu davranışından korkan mağdurenin kendisini bırakmasını istediği, korkup dışarı çıktığı olayı dışarıda kalan arkadaşı mağdure ... ... ve tanık ... ***'a anlattığı, mağdure ... ...'nin merak edip binaya girdiğinde sanığın bu kez ... ...'yi kucağına aldığı, poposunu sıktığı, mağdurenin sanığın elinden kurtulduktan sonra koşarak dışarı çıktığı, durumu abilerine ve ... ...'nin annesine anlattıkları, ... ...'nin annesi ...'ın durumu polise bildirdiği olayın böylelikle ortaya çıktığı iddia ve kabul edilen olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;

Mağdurelerin aşamalardaki beyanları, Sanığın savunması, Tanık beyanları, Şikayetçilerin ifadeleri, Mağdureler hakkında aldırılan adli raporlar, Teşhis tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümler, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki kısmî çelişkili anlatımları, dinlenen tanıkların ve şikayetçilerin aşamalardaki mağdurelerin beyanlarını doğrulamayan ifadeleri, mağdurelerin alınan raporları, sanığın aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Tebliğname'de onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/500 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,