Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4104 K.2023/3826

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İstanbul Anadolu Başsavcılığınca tanzim olunan iddianame ile cinsel taciz ve cinsel saldırı suçlarından dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/230 Esas, 2014/544 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri bir bütün halinde sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçu kabul edilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... *** Ltd.

Şti. sahibi olduğu, katılanın suç tarihinde şirket çalışanı olduğu, suç tarihlerinde katılanın eşinden ayrı olup çocuğu ile ayrı bir yaşam kurmak için planları bulunduğu, bu nedenle ev aradığı, sanığın katılanın bu durumunu bildiği, sanıkla katılanın diğer çalışanlarla olduğu gibi internet üzerinden yazıştıkları, bu yazışmalarda sanığın katılanın ev araması nedeniyle yardımcı olabileceğini söylediği, bu amaçla Vakıflardan ev bakacağını yazdığı, katılanın eve kendisinin bakabileceğini söyleyince katılanın özel yaşamı ile ilgili sorulara geçtiği, ayrılacağı eşi ile ilgili sorular sorduğu,

daha sonra da yemeğe çıkmayı teklif ettiği, hatta birlikte ...'ya tatile gitmeyi teklif ettiği, katılanın kabul etmediği, yazışmaların içeriğine göre sanık ile katılan arasında yazışmalar dışında da bu yönde konuşmaların geçtiğinin anlaşılmış ve tespit edildiği, katılanın bu durum karşısında istifa etmek için dilekçe verdiği ve sanığın katılanı bu konuda görüşmek için odasına çağırdığı, aralarında konuşurken sanığın katılana sarılarak yanaklarından öperek cinsel tacizde bulunduğu,

her ne kadar sanık ve müdafii katılan ile sanığın yazışmalarında katılanın sanığı tahrik ettiğini, sanığın buna rağmen katılana umut vermediğini, sanığın işveren olarak katılana yardımcı olmak amacıyla hareket ettiğini savunmuşlarsa da, sanık ile katılan arasındaki konuşmalardan anlaşılacağı gibi, sanığın katılana birlikte yemeğe çıkmak, birlikte tatile gitmek gibi tekliflerde bulunduğu, ayrıca sanık patron çalışan ilişkisini aşacak şekilde katılanın özel yaşamına ilişkin sorular sorduğu, kendi özel yaşamı hakkında da bilgiler verdiği,

hatta katılanın sorusu üzerine de katılan hakkında "Sevdim" şeklinde cevap vererek katılana olan ilgisini gösterdiği, bu konuşmaların normal işveren ve çalışan veya iki arkadaş arasındaki konuşmalar olmayacağı, sanığın katılanın işvereni olması nedeniyle hizmet ilişkisinin sağladığı nüfusu kötüye kullanmak suretiyle bu suçu işlediği,

her ne kadar sanık hakkında cinsel taciz ve basit cinsel saldırı suçlarından dolayı ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın aynı suç işleme kararı ile hareket ettiği, bu nedenle eylemlerinin bütün olarak tek suç olacağı, eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurun aşamalarda çelişen soyut ve başka delille desteklenmeyen beyanları dışında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, cinsel taciz suçuna konu olan mesajların içerikleri nazara alındığında ise bu suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı da gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamadeki onama görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/230 Esas, 2014/544 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.