Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4296 K.2023/4221

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/347 Esas, 2014/318 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemede ifade verirken mağdurenin gayet sağlıklı şekilde beyanda bulunduğuna, duruşmada dinlenen pedagog ... ***in; mağdure ile duruşma öncesi görüşme yaptığını, mağdurenin zihinsel ve fiziksel gelişimlerinin yaşı ile uyum gösterdiğini, algılama yeteneğinde olumsuzluk bulunmadığını ve ifadelerine itibar edilebileceğini belirttiğine, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınan raporlara itibar edilemeyeceğine, mağdurenin kemik yaşı ile ilgili araştırma yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure Bahar'ın suç tarihi itibari ile on beş - on sekiz yaş grubunda bulunduğu, olay günü sanığın mağdureyi rızası ile kaçırarak köyündeki evine getirdiği ve burada yaklaşık bir hafta kadar süreyle mağdurenin rızası ile cinsel ilişkide bulunduğu, mağdureye ait mernis doğum kaydından Aydın Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde doğmuş olduğunun anlaşıldığı, İncirliova Aile Sağlığı Merkezinden alınan raporda sanık ve mağdurede darp cebir izi, lezyon bulunmadığının belirtildiği,

Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD'nın 29.04.2013 tarih 466 sayılı raporuna göre: mağdurede orta düzeyde mental retardasyon tespit edildiği, adı geçenin, çocuğun kaçırılması cinsel istismar fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediğinin saptandığı, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesinin 26.11.2014 tarihinde düzenlediği rapora göre; mağdurede orta derecede zeka geriliği saptandığı, bu nedenle yaşadığı olayla ilgili olarak mağdurenin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği kanaatinin bildirildiği, duruşmada dinlenen pedagog ... ***'in;

mağdure ile duruşma öncesi görüşme yaptığı, mağdurenin zihinsel ve fiziksel gelişimleri yaşı ile uyum gösterdiğini, algılama yeteneğinde olumsuzluk bulunmadığını ve ifadelerine itibar edilebileceğini belirttiği, olay ile ilgili tanıkların dinlendiği, mağdureye ait Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde mağdure ile sanığın 03.02.2016 tarihinde evlendikleri, 20.10.2017 tarihinde çocuklarının dünyaya geldiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre hükme esas alınan Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 29.04.2013 tarihli ve Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları ve Adli Tıp Anabilim Dalı Kurulunun 26.11.2014 tarihli raporlarının içerik itibariyle yetersiz olduğu,

ayrıca duruşmada dinlenen pedagogun mağdurenin zihinsel ve fiziksel gelişimlerinin yaşı ile uyum gösterdiğini, algılama yeteneğinde olumsuzluk bulunmadığını, ifadelerine itibar edilebileceğini belirtmesi karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı,

beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle mahkeme hükümleri hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/347 Esas ve 2014/318 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,