Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4384 K.2023/1695

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2011/39 Esas, 2014/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.01.2018 tarih 14-2015/98008 sayılı bozma görüşlü Tebliğnama ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Temyiz İstemi

Mağdurenin iddialarının asılsız olduğunu, mağdurenin dedesininin mağdurenin beyanlarının asılsız olduğunu beyan ettiğini, mahkemenin mağdurenin beyanını tanığın beyanından üstün tuttuğunu, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ifade ederek mağdurenin ruh sağlığı ile ilgili Adli Tıptan rapor aldırılması ve mahkûmiyet kararının bozularak beraatine hükmedilmesini talep etmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, sanığın beyanlarının istikrarlı olduğunu, mağdurenin dedesinin beyanlarınında sanığı doğruladığını, dosyada pek çok çelişkinin olduğunu, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığını ifade ederek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde katılan mağdure ... ...'nın dedesi olan ...'in evinde bulunduğu, evde ayrıca sanık ...'in de misafir olarak kaldığı, mağdurenin evin bir odasında televizyon seyrettiği, bu sırada ev sahibi olan tanık ... ile sanığın bir başka odada oldukları, gece saat 00.20 sularında mağdure ... ...'nın televizyon izlediği odada uyuyakaldığı, bu sırada mağdurenin yanına gelen sanığın üzerindeki elbiseleri çıkarmaksızın mağdurenin bacaklarını ve göğüslerini okşadığı, mağdureyi dudaklarından öptüğü, sanığın bu eylemleri sonucunda mağdurenin uyandığı, bunun üzerine korku ile evin yatak odasına geçen mağdurenin kapıyı kilitlediği,

ardından ablası olan tanık ... ...'yı arayarak durumu anlattığı, kendisine yardım etmelerini istediği, tanık ... ...'nın diğer tanık ... ile birlikte hemen mağdurenin kalmakta olduğu eve geldiği, ancak bu süreçte sanığın da evden ayrıldığı, suç tarihi itibari ile mağdurenin on beş yaşını tamamlamamış olduğu, dosyada bulunan ve hüküm vermeye elverişle görülen Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 07.05.2013 tarihli raporu uyarınca atılı cinsel istismar eylemi nedeni ile mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirlendiği anlaşılmış ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Tebliğnamede mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin doyurucu rapor alındıktan sonra sanığının hukuki durumunun belirlenmesi gerekir denilmişse de, Mahkeme tarafından Pamukkale Üniversitesi'nden aldırılan 07.05.2013 tarihli raporda yetersizlik görülmediğinden, bu hususta Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2011/39 Esas, 2014/370 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,