Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4415 K.2024/1746

Mağdureler ...,... vekillerinin temyiz istekleri yönünden, kovuşturma aşamasında on yedi yaşı içerisinde olan mağdure ...'nın şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve karşısında mağdure ...'ya ve suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikayetçi olmayan mağdure ...'a yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakları bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ...ve... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında mağdure ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve ikinci fıkrası uyarınca; sanık ... hakkında mağdureler ... ve ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesi uyarınca ayrıca müstehcenlik suçundan aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca;

sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2013/150 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ... ve ...'in çocuğun cinsel istismarı suçundan, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine;

sanık ...'ın müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî düzelterek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı olan mahkumiyet kararının bozulması istemine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdureler ... ve ... Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden Kovuşturma aşamasında on yedi yaşı içerisinde olan mağdure ...'nın şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında mağdure ...'ya ve suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikayetçi olmayan mağdure ...'a yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakları bulunmadığı anlaşılmakla, vekillerin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Hüküm kurulurken 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164 ve 168 inci maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda bir değerlendirmede bulunulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği müstehcenlik suçu açısından, 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.12. 2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma, düşme sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdureler ... ve ... Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2013/150 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekillerinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2013/150 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.000 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'e verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2013/150 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...