Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4527 K.2023/5220

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2012 tarihli ve 2012/25733 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2012 tarihli ve 2012/334 Esas, 2012/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

2. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2013/67 Esas, 2014/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım eden sıfatıyla katıldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.02.2018 tarihli ve 14-2015/106823 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daire tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın mağdurenin annesi olup üzerine atılı suçu işleme kastı olduğunun asla düşünülmeyeceğine, müvekkilinin beraatine karar verilmesine, müvekkilinin cezalandırılmasına karar verilecek ise lehe hükümlerin uygulanmasına, kararın temyizen incelenerek bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ile hakkında İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... arasında duygusal bir ilişki olduğu, 2011 yılı Mayıs ayı içerisinde mağdurenin annesi olan sanığın da rızasıyla mağdurenin yaşı küçük olması nedeniyle gayri resmi olarak evlendikleri, mağdurenin babası ...'ın 26.01.2011 ve 10.05.2012 tarihleri arasında Silivri 6 nolu L Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunduğu,

mağdure ile SSÇ ...'nin 24.05.2011 tarihinde ilk defa cinsel ilişkiye girdikleri, bu tarihten itibaren karı koca hayatı yaşamaya başladıkları, mağdurenin 08.01.2012 tarihinde bir erkek çocuğu dünyaya getirdiği olayda, mağdurenin mernis doğum raporu ile Süleymaniye Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin kayıtlarına göre 04.05.1997 doğum tarihli olduğu, mağdurenin SSÇ ... ile ilk defa cinsel ilişkiye girdiği tarih olan 24.05.2011 tarihinde on beş yaşından küçük olduğu,

her ne kadar mağdure ilk defa cinsel ilişkiye girdikleri tarihi 24.07.2011 olarak beyan etmiş ise de bu tarih itibari ile de mağdurenin on beş 15 yaşının içinde olduğu gerekçesiyle sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin evlenmesine rıza göstermek suretiyle SSÇ ...'nin suçuna yardım ettiği kabul edilerek, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya içeriğine göre mağdurenin annesi olan sanığın yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, örf adet kuralları ve olayın oluş şekline göre, suç işleme kastının bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2013/67 Esas, 2014/432 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,