Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4561 K.2023/5316

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2014/8 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, tanık ile sanık arasında husumet olduğuna, sanığa iftira atıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın dükkanına su getiren mağdura para karşılığı kendisi ile ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, mağdurun kabul etmemesi ve dışarı çıkması ile mağdurun arkadaşı tanık ...'u çağırarak mağdura söyle para karşılığı benimle ilişkiye girsin dediği, intikalin iki - üç gün sonra gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Tanığın Ağır Ceza Mahkemesinde alınan beyanları, Tutanaklar, mağdur hakkında aldırılan adli raporlardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hüküm, olayın intikal şekli ve zamanı mağdurun aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları, mağdur beyanını destekleyen tanık anlatımları, tutanaklar, adli raporlar, sanık savunması göz önüne alındığında sanığın mağdura yönelik bedensel temas içermeyen cinsel ilişki teklifinde bulunmasından ibaret eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma sebebi dışında usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2014/8 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,