Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4582 K.2024/3281

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildikten sonra gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1, 53. maddeleri ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan aynı Kanun'un 234/3 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2012/171 Esas, 2014/407 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne bu itibarla hata hükümleri uyarınca unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanığın, mağdure ve ailesinin kendisine mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu söylediklerine ve mağdurenin fiziki görüntüsü nedeniyle onlara inandığına yönelik savunmaları, sanığın savunmasını doğrular nitelikteki mağdurenin kemik yaşının tespitine yönelik 17.06.2013 ve 27.08.2014 tarihli heyet raporlarının içerikleri, mağdurenin görünümüne ilişkin ilk cinsel ilişkinin gerçekleştiği tarihte sanıkla birlikte çektirdiği fotoğrafı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken suç vasıflarının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2012/171 Esas, 2014/407 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,