Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4592 K.2023/1558

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2013 tarihli, 2013/57423 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2014 tarihli ve 2013/424 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilmiştir.

3. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.02.2018 tarihli ve 14-2015/134373 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Cinsel suçların niteliği gereği tanığı olabilecek suç tiplerinden olmadığına, katılanın aşamalardaki beyanlarının istikrarlı ve tutarlı olduğuna, katılan mağdurenin sanığın eylemlerine devam etmeyeceğine ilişkin söz verdiğinden dolayı olayın geç intikal ettiğine ve dilekçesinde belirttiği sair hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın bayan kuaförü olarak çalıştığı, suç tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında bulunan katılan mağdurenin 2011 yılı içerisinde bu iş yerinde çalışmaya başladığı, 2013 yılı Nisan veya Mayıs ayında iş yerinde diğer çalışanlar personel salonunda bulunmakta iken sanığın katılan mağdureye yanaştığı, ellerini boynuna ve gömleğinin içine soktuğu, daha sonra sanığın katılan mağdureden özür dilemesi üzerine sanığın iş yerinde çalışmaya devam ettiği, ilk olaydan yaklaşık bir hafta sonra sanığın katılan mağdureye sarılmaya ve dokunmaya başladığı,

ellerini kıyafetin içerisinden sokup katılan mağdurenin göğüslerini okşamaya başladığı, sanığın bu davranışları nedeniyle katılan mağdurenin iş yerinden çıkmaya karar verdiği ancak sanığın yaptıklarını ailesine anlatamaması nedeniyle ailesinin çalışmaya devam etmesini istedikleri, son olarak olay tarihinde sanığın tuvaletleri temizlemesini istemesi üzerine sanığın da katılan mağdurenin arkasından gelerek katılan mağdureyi sıkıştırdığı, ellerini tişörtünün içine sokarak katılan mağdurenin göğüslerini okşamaya başladığı, ellerini pantolonundan içeri sokarak katılan mağdurenin cinsel organını ellediği,

katılan mağdurenin elini tutarak kendi cinsel organına götürüp tutturduğunu ve okşamasını istediği, katılan mağdurenin hemen elini çektiği, sanığın katılan mağdureyi sıkıştırması nedeniyle kıpırdayamadığı, salondan sesler gelmesi üzerine katılan mağdureyi bıraktığı, onun da kaçtığı, daha sonra yaşadıklarını tanıdıklarına anlattığı, en sonunda da ağabeyine durumu intikal ettirdiği anlaşılmaktadır.

2. Mağdurenin soruşturma aşamasında, sanığın eliyle vajinasına dokunduğu; Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşmada ise, sanığın parmağını cinsel organına soktuğu şeklinde beyanda bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Mahkemece yapılan değerlendirmede; olayda bir suçüstü halinin mevcut olmadığı, olaya ilişkin herhangi bir kamera görüntüsünün bulunmadığı ve dinlenen tanıkların katılan mağdureden duyduklarını beyan etmeleri nedeniyle tanıkların beyanlarının suçun sübutuna yönelik olumlu veya olumsuz bir etkilerinin olmadığı, dinlenen tanık Şenol'un ise sanığın katılan mağdureyi duvara yaslamış vaziyette gördüğü ancak iddianamede geçen öpme veya başka cinsel bir hareket şeklindeki eylemini görmediği, bu sebeple tanık beyanlarının suçun işlendiğini tek başına ispatlayamayacağından beyanlarına itibar

edilmediği, katılan mağdurenin kendisine karşı işlendiğini iddia ettiği cinsel istismar eylemlerini zamanında bildirmemesi ve son eylem tarihinden sonra rakip kuaför dükkanına geçtikten sonra eski patronu olan sanık hakkında şikayette bulunmuş olması gibi hususlar sebebiyle katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilmeyerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden Katılan mağdurenin ve tanık Sevim'in beyanlarında geçen şahısların iddianameye konu olaya ilişkin doğrudan bilgi ve görgülerinin olmadığı, bu sebeple tanık sıfatıyla dinlenmelerinin işlendiği iddia edilen suçun sübutuna etki etmeyeceği anlaşılmakla, Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.