Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/4715 K.2024/6150

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/29 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 4, 6, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2,3-f, 5, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine,

karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz isteği Mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, suça sürüklenen çocuğun böyle bir olayı gerçekleştirmesinin mümkün olmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada yargılanan suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı tanınmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin olarak eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda Şarkışla Devlet Hastanesinde görevli Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 23.05.2014 tarihli raporun ve Sosyal Hizmet Uzmanı tarafından düzenlenen 10.11.2014 tarihinde düzenlenen Sosyal İnceleme Raporunun içeriği itibarıyla yetersiz olması,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin ise herhangi bir rapor aldırılmadan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, anılan hususlarda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya usulüne uygun oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Açıklanan gerekçeye göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR