Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5415 K.2024/4463

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, cinsel taciz ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1, 103/1-b, 206/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/37 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103/1-b, 62 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 206/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Mahkemece sanık hakkında kanunen uygulama koşulları oluşmadığı halde tekerrüre ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin tatbik edilmesi hukuk aykırı bulunmuştur.

B. Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 206/1. maddesi uyarınca belirlenecek olan cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 10.03.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında verilen kararda tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,