Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5468 K.2023/2328

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.05.2013 tarihli ve 2013/783 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.

2. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2013/154 Esas, 2014/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin, ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2013/154 Esas, 2014/43 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/6981 Esas, 2014/11405 Karar sayılı kararı ile, ''Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, olay tarihinde reşit olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 1 yıl süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden 14.03.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından söz konusu süreden önce 24.09.2013 tarihinde düzenlenen rapor esas alınarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten yazılı şekilde hüküm kurulması'' şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/368 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın olay tarihinde evine gittiği sırada sanık ile karşılaştıkları, sanığın katılana "Sana bir şey diyeceğim, para vereceğim" dediği, sanığın bu sözleri söylemesi üzerine katılanın uzaklaşmaya çalıştığı, arkasından gelen sanığın katılana sarılarak "Seni kaçıracağım, karımın üzerine alacağım, seninle cinsel ilişkiye gireceğim" diyerek elbiselerini çıkarmaya, üzerine çıkmaya çalıştığı, katılanın sanığa taş ile vurmaya çalışıp bağırdığı, olay yerine gelen tanık Şehribar'ı görmesi üzerine sanığın elinde olmayan nedenlerle eylemini tamamlayamadığı anlaşıldığından, sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 Tarih 2014/368 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,