Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5611 K.2023/8642

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli, 2013/42 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.04.2018 tarihli ve 14-2015/83254 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin alınan beyanlarında çelişki olduğu, suç tarihine etkisi bakımından mağdurenin yaşına ilişkin araştırma yapılması gerektiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanunî unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdure arasında olay öncesi aralarında arkadaşlık olduğu, mağdurenin kendi rızasıyla sanığa ait olan araca binip gezdikleri, sanığın ... ile birlikte mağdureyi alarak Yozgat merkeze bağlı ... köyüne gittikleri, daha sonra buradan ayrıldıkları, Ankara'ya geldikleri, ...'in yanlarından ayrıldığı, burada sanığın Sincan ilçesinde bulunan eve mağdureyi götürdüğü, burada mağdureye daha önceden erkek arkadaşı ... ile görüşüp görüşmediğini sorduğu, mağdureye tokat attığı, "Beni neden aldatıyorsun" şeklinde mağdureye bağırdığı, daha sonra mağdure ile cinsel ilişkiye girmek istediği,

mağdurenin kabul etmemesi üzerine elinde bulanan şarj aletinin kablosu ile mağdurenin bacaklarına vurarak mağdureyi darp ettiği, burada mağdureyi ölümle tehdit ederek cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin de cebir ve tehdit altında korkması nedeniyle sanıkla cinsel ilişkiye girdiği, organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girildiği, daha sonra sanığın mağdureye cinsel ilişkiye tekrar girip bunu da kameraya çekeceğini söylediği, "Dediklerimi yapmazsan kamera kaydını internete koyarım herkese gösteririm" şeklinde şantajda bulunduğu, mağdurenin kabul etmemesi üzerine tekrar elindeki şarj aletinin kablosu ile mağdureye vurduğu,

mağdurenin bu korkuyla sanığın isteklerini kabul ettiği, sanığın mağdureye cinsel organını ağzına almasını söylediği, mağdurenin inceleme raporunda da açıklandığı üzere sanığın cinsel organını ağzına aldığı, sanığın da bunu kayda aldığı, ilk halde organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girildiği, ilk ilişkinin akabinde sanığın, cinsel organını mağdurenin ağzına aldırması nedeniyle zincirleme halinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği, ayrıca rıza dışı mağdure evde tutulduğundan kişiyi hürriyetinden yoksun kalma suçu da sübut bulduğu,

video inceleme raporunda sanığın mağdureye ihanetin bedelini bu video ile ödeyeceği şeklinde tehditlerde bulunduğu, mağdurenin de korkuyla kabul ettiği, mağdurenin alınan 20.11.2010 tarihli Yozgat Devlet Hastanesinden verilen darp raporunda cinsel saldırıya ait izlerin bulunduğu, özellikle kablo benzeri bir madde ile darbe maruz kaldığının belirtildiği, söz konusu kamera kaydında sanığın mağdureye bağırıp tehdit ettiğine dair tespite yer verildiği,

sanığın da 21.11.2010 tarihli savunmasında "...'ı orada bulunan bir kablo ile dövdüm, birkaç tokat attım" şeklindeki tevilli ikrarı da bulunduğu ve mağdurenin olaya oluşa uygun ve samimi olarak beyanları olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureye yönelik nitelikli eylemlerinin aynı gün içerisinde, araya herhangi bir kesinti girmeden gerçekleştiği, iddianame anlatımına göre de sanığın aynı gün içerisinde başkaca bir nitelikli eyleminin bulunmaması nedeniyle zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılamayacağı ancak bu hususun ancak temel cezanın teşdiden belirlenme sebebi olabileceği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırılması neticesinde fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Sanığın çocuğun nitelikli istismarı suçunu işlediği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir harekette bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/42 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,