Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5652 K.2024/3662

Şikayetçi Bakanlık vekilinin katılan ...'e yönelik suçlardan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteğinin incelenmesinde; katılan ...'e karşı işlenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen Bakanlığın kanun yolu aşamasında davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılamada, anılan mağdurun Bakanlığa ait yurtta kaldığının anlaşılması karşısında, Bakanlığın anılan hükümler yönünden davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunduğu nazara alındığında Bakanlığın belirtilen suçlar yönünden davaya katılmasına karar verildi.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında, on beş yaşından küçük ve yeğeni olan katılan mağduru, yanağından öperek ve pantolonunu indirmeye çalışarak çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,

Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanıklar Yüksel, Aydeniz ve Muharrem hakkında katılan ...'e yönelik cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan yargılamada atılı suçları işledikleri sabit olmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine dairdir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı verilen beraat kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Yüksel, Aydeniz ve Muharrem Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin anılan hükümler açısısndan davaya katılma ve temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiş ve bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Katılan Bakanlık Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan, şikayetçi ve mağdurun aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Yüksel, Aydeniz ve Muharrem Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,