Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5684 K.2023/4877

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2014/675 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Mağdurenin yaşını büyük olarak söylediğine, muayene raporundaki bulguların başka bir nedenle de meydana gelmiş olabileceğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü

"Mahkememizce yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdureler ... ..., ... ... ve ... ...'nin Buca ...

Evi Çocuk Yurdunda kaldıkları, 04/01/2014 günü yurt yönetiminden izinli olarak çarşıya çıktıklarında Konak vapur iskelesi yakınında Bornova Özel Koruma Bölüğünde askerlik yapan ve izinli olarak çarşıya çıkan sanıklar ..., ... ve ... ile tanıştıkları, aynı gün saat 16:30'a kadar birlikte gezdikten sonra yurda gideceğiz diyerek sanıklardan ayrıldıkları, ancak geç kalmaları nedeniyle yurda alınmayacaklarını düşünerek gece yurda dönmedikleri ve parkta sabahladıkları, ertesi gün mağdure ...'nın sanıklar ... ve ...'u telefonla arayarak yanlarına çağırdığı,

sanıklar ... ve ...'un Kemeraltı'nda mağdurelerle buluştukları, daha sonra aynı birlikte görev yapan sanık ...'ın da yanlarına geldiği, birlikte gezdikten sonra mağdurelerin kalacak yerleri olmadığını söylemeleri üzerine hep birlikte metroyla sanıkların askerlik yaptıkları birliğin yanına geldikten sonra tel örgülerden gizlice geçirerek askeri birliğe girdikleri, mağdure ve sanıkların önce kışla binasında , daha sonra da kışlanın içindeki ağaçlık arazide ateş yakıp oturdukları, bu sırada yanlarına diğer sanıklar ... ve ... ...'ın da geldiği,

ağaçlık arazide hep birlikte otururlarken sanık ...'un 15 yaşından küçük olan mağdure ...'yi öpmeye çalıştığı, mağdurenin kendisini engellemeye çalışmasına rağmen mağdure ...'yi boynundan öpüp ısırdığı, bu nedenle mağdurenin boynunda ekimoz oluştuğu, ancak sanığın eylemine devam etmediği,

sabaha kadar ağaçlık alanda oturduktan ve uyuduktan sonra sanıkların saat 07:00 sıralarında mağdureleri yine çitlerin üzerinden atlatarak kışlanın dışına çıkardıkları, mağdurelerin kaldığı yurt görevlilerinin mağdurelerin bir gün önce yurda dönmemeleri nedeniyle polise kayıp ihbarında bulunmaları üzerine mağdurelerin Eski İzmir semtinde bulunan ... isimli işyerinde kahvaltı yaparken bulundukları vicdani kanaatine varılmıştır." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurelerin kendilerine on sekiz yaşından büyük olduklarını söylediklerine dair beraat eden sanıklar ... ve ...'ın savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, eylem tarihinde on dört yıl sekiz aylık olan mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği nazara alınmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2014/675 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,