Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5695 K.2023/14

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2012/170 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuk düşürtme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafii: Özel Batı Bahat Hastanesinin poliklinik kartının rapor olmadığını, mağdurenin hamile olup olmadığına dair dosya arasında geçerli belge ve rapor bulunmadığını, mahkumiyet kararının gerçeğe ve dosya içeriğine aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Sanık ... müdafii: müvekkili hakkında suçlamanın sübut bulmuş olmadığını, kürtaj yapmadığını, yazılan ilaçların bunu ispatladığını, dosyada bulunan ultrason görüntüsünün gerçek olmadığını ileri sürerek mahkumiyet kararının bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinden önce katılan ile sanık ...'nin uzun süreli bir arkadaşlık ilişkisi olduğu ve bu dönem içerisinde rızasıyla birden çok kez cinsel ilişkiye girdiği, ancak bir süre sonra...'nin "Seninle yaşamak istemiyorum, seni kullandım" gibi ifadeler kullanarak ayrıldığı, bu dönem içerisinde katılanın hamile olduğunu bilmediği ancak kısa bir süre sonra bu durumu farkettiği ve çocuğun...'den olduğunu anlayınca durumu...'ye anlattığı, ...'nin çocuğu istemediğini söyleyerek kürtaj ile aldırmasını istediği,

katılan kürtaj olmayı kabul ederek sanık ... ile Özel Batı Bahat Hastanesine gittikleri, 07.01.2012 tarihli muayenede de on iki haftalık gebe olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine diğer sanık ...'nin muayenehanesinde kürtaj olduğu, sanık ...'nin savunmasından ve tanıklar ... ile Durdane Yeter'in ifadelerinden anlaşılmıştır.

Sanık doktor ... kürtaj işlemini yaptığını kabul etmese de kürtaj tarihinde müştekiyi muayene ettiğini ve dosya içeresindeki reçeteyi kendisinin yazdığını kabul etmiştir. Katılanın ve sanık ...'nin tüm aşamalardaki beyanları ve tanıklar Durşen ve Durdane'nin anlatımlarından kürtaj işlemini sanık ...'nin yaptığı sübuta ermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2012/170 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,