Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5733 K.2023/401

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında ... olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2011/474 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ...'nin 2008 yılının Şubat - Mart aylarında ağabeyi ...'in ikametinde birlikte kaldıkları ve ağabeyinin evde olmadığı sırada, sanığın eve geldiğinde mağdureyle rızası ile birlikte cinsel ilişkiye girdiğinden bahisle sanığın ... olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

suç tarihinde, sanığın mağdure ...'ye sarılarak onu öpmeye çalıştığı ve mağdureyi ara sıra takip ederek sırnaşıkça hareketlerine devam ettiği, düzeltilen doğum tarihine göre mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından büyük olup on sekiz yaşını ikmal etmediği,

bu suretle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan sarkıntılık düzeyinde cinsel istismar suçunu oluşturduğunun sabit olduğundan bahisle sanığın bu suçtan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" düzenlemesi nazara alınarak yapılan değerlendirmede, Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.03.2011 günlü iddianamede, sanığın mağdureyle rızaen cinsel ilişkide bulunduğundan bahisle ... olmayanla cinsel ilişki suçundan kamu davası açılması karşısında mahkemece sübutu kabul edilen sanığın mağdureye sarılarak öpmesi,

sırnaşıkça hareketlerine devam etmesi şeklinde kabul edilen eylemleriyle ilgili kamu davası açılmadığı gözetilerek bu hususta yeni dava açılması sağlanıp, mevcut dosyayla birleştirildikten sonra yargılamaya devamla karar verilmesi zorunlu iken, bu yönde sunulan mütalaaya karşı savunması alınan sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi, nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.12.2014 tarihli ve 2011/474 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,