Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5754 K.2024/3253

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve suça sürüklenen çocuklar ...ve ...hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca atılı suçları işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/179 Esas,

2015/102 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuklar .... ve ...in katılan mağdureye yönelik atılı suçları işledikleri sabit görülmüş ise de suça sürüklenen çocukların atılı suçlarla ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmediği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, haklarında 5395 Sayılı Kanun'un beşinci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 11 inci maddesi gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına,

suça sürüklenen Bektaş'ın katılan mağdureye yönelik atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil elde edilmediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Maddi deliller ve tanık beyanları ile desteklenmeyen, kendi içinde tutarsız ve bir çok açıdan çelişkili soyut mağdure ifadesinin yeterli sayılarak ceza verilemeyeceğine ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosya kapsamında suça sürüklenen çocuk aleyhine delil bulunmadığına, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdureye karşı ''Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçlarını işlediğinin sabit olduğuna, müsnet suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

D. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocukların eylemleri sabit görüldüğünden ceza verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı suçu işlediğinin mağdure beyanı ile sabit olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar Sefa ve Bektaş'ın hakkında yargılama konusu eylemleri için, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, yine olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in yargılama konusu eylemi için,

çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, ikinci fıkrası gereğince 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocukların 09.09.2014 tarihli mahkeme savunmalarının alındığı tarih olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/179 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar Sefa ve Ömer müdafileri, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,