Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5793 K.2024/3456

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin yargılama aşamasında sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; sanıklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihi sırasında yurtta kalan mağdure yönünden ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Bakanlığın katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar haklarında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarihli, 2011/68651 Esas sayılı iddianamesiyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 34. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2013 tarihli, 2011/2682 Esas, 2013/649 Karar sayılı kararı ile, sanıkların eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturabileceğinden bahisle Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2014 tarihli, 2013/548 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararı ile sanıkların mağdurenin rızası ile cinsel ilişki yaşadığı kabul edilerek dosyadaki mevcut delillerin değerlendirilmesi ile, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2018 tarihli ve 14-2018/25966 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Usul ve esas yönünden hukuka aykırı olup hukuki dayanaktan yoksun ve hakkaniyete aykırı kararın bozulması ve dilekçesindeki diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Kayden 15.08.1995 doğumlu olup suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin, yargılama aşamasında sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiş ve aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2014 tarihli, 2013/548 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,