Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5888 K.2023/3984

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılınca tanzim olunan, 24.04.2014 tarihli ve 2014/1798 Esas sayılı iddianame ile sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/374 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararı ile sanığın değişen suç vasfına göre sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2018 tarihli ve 14-2015/179330 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği İşletme sahibi ile mağdurenin kendisini darp ettiğine, mağdur konumdayken sanık durumuna geldiğine, mağdur ile tanık beyanları arasında uyumsuzluk olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın on altı yaşındaki mağdureye karşı sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, soruşturma evresinde bilgisine başvurulan Ahmet'e sanığın kendisine rahatsızlık verdiğini söylemesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü sanığın ev aradığını öğrendiği on altı yaşındaki mağdurenin yanına gidip telefon numarasını istediği ve kendisine ait eve yerleşebileceğini belirttiği, mağdurenin kendisine telefon numarasını vermediği, yanından ayrıldıktan sonra bir müddet ona baktığı, devamında alan geniş olmasına rağmen mağdurenin koluna dokunup arkasına sürtünerek yanından geçtiği anlaşıldığından,

eyleminin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2. İncelemeye konu Mahkeme kararına karşı aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmalıdır.

3. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/374 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,