Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/5992 K.2024/4541

Şikayetçi Bakanlığın kanun yolu aşamasında davaya katılmayacağı nazara alındığında vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdurlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 35/1, 109/2, 3-f, 109/5, 31/3. maddeleri uyarınca , katılan mağdure Sıla' ya yönelik olarak ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1, 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda,

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın katılan mağdur ...'a yönelik olarak çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile katılan mağdur ...'ya yönelik olarak çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 43/1 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun' un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Sıla Vekilinin Temyiz İsteği

Cezaların yetersiz olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği

Cezaların yetersiz olduğuna ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk ... tanık Zeynep'in soruşturma beyanlarının usule aykırı alındığına, mağdurların yönlendirmeyle beyanda bulunduklarına, atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve kabul anlamına gelmemekle zincirleme suç hükümlerinin usule aykırı olarak uygulandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan mağdurlar vekilleri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1. maddesi, 230. ve 289/1-g maddesi uyarınca Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve bu kapsamda sabit görülen fiiller ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı ve açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde Mahkemece her iki mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nasıl gerçekleştiğine ilişkin gerekçe gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yönünden.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,