Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6016 K.2024/4511

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2012/190 Esas, 2014/141 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nün suç tarihinde on iki- on beş yaş grubunda bulunan ve rızası geçerli olmayan mağdureyi öpmek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, sanık ...'ın da aynı mağdureyi birlikte olmak amacıyla yanında götürdüğü ormanlık bölgede çocuğun cinsel istismarı eyleminde bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda;

sanıkların mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'ın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

şantaj ve nitelikli yağma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.07.2018 tarihli ve 2015/6219 Esas, 2018/4991 Karar sayılı ilâmı ile iddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile değişik 14 üncü maddesi ve 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararına, temyizin kapsamına göre görevsizlik kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanık ... hakkında nitelikli yağma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ve beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık ... hakkında nitelikli yağma ve şantaj suçlarından da ceza verilmesi gerektiğine ve sanıklar hakkında diğer suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerinde cezanın alt sınırdan verilmesinin, indirime gidilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C.Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İsteği Özetle; suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, çocuğun cinsel istismarı suçunun sanıklar ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi beraat kararlarının da usul, kanun ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR